Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

 

Grote paniek

7 jun 2011, 14:20

Vanmorgen grote paniek.
Moest vanmorgen een gaatje laten vullen bij de tandarts |s en dat vond ik al erg genoeg. Gelukkig ging m'n moeder met mij mee en zou mijn vader op Hidde passen.
Bij het in de autostoel zetten van Hidde gooide ik m'n huissleutels en autosleutel alvast op de voorstoel, want dan had ik m'n handen tenminste vrij. Ik hoorde wel een geluid van de deur, maar dacht dat er niks aan de hand zou zijn. Gooi ik de achterdeur dicht, blijkt m'n hele auto op slot te zitten, met alle sleutels in de auto! :shock:
Gelukkig had ik m'n tas met telefoon op m'n rug, dus snel m'n vader gebeld voor hun huissleutel van ons huis. En tijdens het wachten maar gekke bekken trekken naar Hidde. André nog opgebeld om te vragen waar de reservesleutels lagen.
Wat kan wachten dan lang duren. Ik was bijna in staat om een steen door het autoraam te gooien om m'n kleine manneke uit de auto te krijgen.
Gelukkig was m'n vader er snel en kon ik het huis in om de reservesleutel te pakken. Daarna in de auto naar m'n ouders en na wat drinken op naar de tandarts.
Ik ben blij dat onze nieuwe tandarts een aardige man is. Het zal nooit m'n grootste vriend worden, maar hij neemt de tijd voor z'n patiënten en stelt ze gerust. Maar het gat is gevuld en ik ben er weer voor een half jaar af.
Nu nog iets bedenken om te voorkomen dat ik m'n kind nog een keer in de auto opsluit en mezelf buitensluit. Iemand een goeie tip?

En daar is hij dan!

25 jul 2010, 08:34

De bevalling is allemaal een beetje anders gelopen dan ik in gedachten had.
In de nacht van zondag op maandag was ik erg misselijk en had overgegeven. Omdat m'n bloeddruk bij de controle van donderdag wat hoger was, had de VK me gezegd te bellen als ik misselijk zou worden, hoofdpijn zou krijgen en dat soort dingen, dus 's morgens gedaan. Moest ik meteen op controle komen, potje urine mee. Op een of andere manier bedacht ik me dat ik m'n vluchttas maar mee moest nemen.
Bij de verloskundige bleek ik een bloeddruk van 160/100 te hebben (duidelijk te hoog dus) en eiwitten in m'n urine. Meteen door naar het ziekenhuis en daar bloed geprikt, urine gecontroleerd, CTG, echo, de hele mikmak. Puntje bij paaltje: pre-eclampsie en ik moest blijven. Bedrust en er alleen uit voor wassen en plassen. Slik :-(
Later die middag kreeg ik te horen dat er de volgende morgen begonnen zou worden met inleiden. Eerst een speciale gel om ontsluiting te krijgen en daarna vliezen breken en aan het infuus met weeënopwekkers. Nog erger slik.
Na twee dagen gel was er nog niks aan de hand, geen ontsluiting, dus donderdag zou een dagje rust worden. André zou dan even bij z'n werk langsgaan en ik was al visite en puzzelboekjes aan het regelen omdat m'n ouders en zus met man en kind naar een bruiloft zouden gaan in Emmen.
's Avonds ging ik op tijd slapen, tot ik rond 22 uur een 'plop' voelde en daarna nattigheid. M'n vliezen waren spontaan gebroken. André gebeld en die is gelijk gekomen en toen er weeënactiviteit begon, verhuisd naar de verloskamer. Nog een injectie met slaapmedicatie gehad, maar dat werkte maar even, want de weeën werden steeds pittiger. André heeft me er goed dorheen geholpen door mee te puffen en me aan te moedigen. Helemaal geweldig, die man van mij!
Zo tegen half 5 had ik 4 cm ontsluiting. Dat ging de goede kant op.
De familie werd rond half 8 op de hoogte gebracht dat het er dan toch van ging komen. Zus vroeg of ze al moest komen en André zei: doe maar, we zitten op 6 cm.
Even voor 9 uur was Marianne er en de ontsluiting zat al op 8 cm.
Na een echo moest ik maar even op m'n linkerzij gaan liggen en de VK deed toen een bloedtest waaruit bleek dat de baby het moeilijk had.
Kort daarna bleek ik volledige ontsluiting te hebben. Ik schijn zelf gezegd te hebben; Oh, dan hoef ik niet meer te puffen maar mag ik meepersen!
Bij de tweede perswee werd ik verdoofd en bij perwee 3 moest ik alles geven wat ik had, kreeg ik ee nknip en daar werd ons kindje geboren! Een jongetje die de meteen de naam Hidde kreeg.
Het wachten werd op de geboorte van de placenta, maar dat duurde erg lang. Ik werd al voorbereid om hem operatief te verwijderen, maar na bijna 3 kwartier kwam hij toch zelf los. Enige probleem daarna was dat ik veel bloed verloor, bijna een liter. Dat was gelukkig net niet teveel, anders had ik alsnog naar de operatiekamer gemoeten.
Maar alles was nu achter de rug, Hidde was geboren en ik mocht weer terug naar de kraamafdeling om bij te komen van dit bijzondere avontuur, met veel bijzondere dingen: interne CTG's die niet goed werken en 4 keer geplaatst moeten worden, een echo-apparaat waar een kortsluiting in ontstond door een kapotte kabel, een meetapparaat om de verzuring van het bloed te meten werkte niet goed en een afklemschaar die bij plaatsing spontaan in tweeën brak.

Voorlopig nog maar even bijkomen van deze hele ervaring.

De Grote Dag

18 jun 2010, 11:34

Woensdag 16 juni, het is zover: vandaag ga ik trouwen! De zenuwen kriebelen al een paar dagen door m'n lijf.
Deze laatste nacht als ongehuwde vrouw slaap ik met zus en nichtje bij m'n ouders. Hoewel de wekker pas (nou ja, pas...) om kwart voor 7 gaat, ben ik al even na 6 uur wakker.
M'n vader staat al weer klaar met de videocamera. Zal er mooi uitzien met m'n haar alle kanten op, haha. Maar daar komt kapster Agnes snel verandering in brengen.
Het duurt allemaal iets langer als ik had gedacht, maar ik ben net op tijd klaar als om half 10 de deurbel gaat en André me op komt halen. Wat ziet hij er mooi uit! Ik voel de tranen al opkomen (en terwijl ik dit typ, is de waterstand in m'n ogen weer erg hoog)
De trouwauto is prachtig en ik kom er gelukkig nog in met m'n dikke buik. Olof zal ons de hele dag rijden.
Met de fotografen Lisa en Mireille op naar Bergen en Bergen aan Zee, om daar onze trouwreportage te schieten. We hebben prachtig weer en veel bekijks, want de plus wandelvierdaagse gaat vandaag dwars door deze plaatsen heen.
Nog even lunchen bij het strand en dan is het al bijna half 2. Nu gaat het toch echt gebeuren. Of niet? M'n ouders zijn er nog niet en m'n vader zou me weggeven! Lichtelijke paniek bij mij. Bergen blijkt vast te staan en ze moeten nu via Egmond. Gelukkig zijn ze nog net op tijd en kan m'n vader me toch nog weggeven aan André.
De ceremonie was erg mooi. Er welde bij menigeen een traantje op. De ringen omdoen verliep niet helemaal vlekkeloos. Rosanne wilde gelukkig wel afstand doen van het kussentje met de ringen, maar toen kreeg André de ring niet om m'n vinger (lang leve de zwangerschap en opgezette vingers) Maar uiteindelijk kwam het toch nog goed.
En nu ben ik dus getrouwd en heet ik Tineke Bierwolf-Meijer.
Nog even bij de Kooimeer langsgegaan en dat was erg leuk. De gangen en huiskamers waren versierd, er stonden mooie bloemstukken op de tafels, de bewoners hadden allemaal een gebakje en er was (alcoholvrije) roze champagne waarmee er op ons werd geproost. later hoorde ik dat de bewoners vonden dat ik zo'n mooie man heb (waarom denk je dat ik met hem getrouwd ben, hihi)
Bij De Hertenkamp hielden we ons "feest". De taart aansnijden, receptie en later nog een buffet.
Ik kreeg van ceremoniemeester jacqueline al snel te horen dat ik toch echt moest gaan zitten en liefst met de voetjes omhoog. De schoentjes gingen uit, debirckenstockjes aan en later ook weer uit, want ik had twee rollades onder aan m'n benen. Ook de vermoeidheid begon toe te slaan, maar ik ging gewoon door.
Zo rond half 10 was het einde van de dag daar. Jacqueline en Ton brachten ons met al onze cadeaus (wat hebben we veel gehad zeg) naar huis. Ik wilde in eerste instantie op tijd naar bed, maar door het lezen van alle kaarten, het gastenboek en , ja het hoort erbij heb ik horen zeggen, het tellen van alle envelopjes met inhoud, is het toch nog half 1 geworden.
Het was een hele mooie dag. Iedereen bedankt hiervoor.



Kijk ook eens op
www.trouwautos-alkmaar.nl
www.lisamuller.nl
www.de-hertenkamp.nl

Dat valt even tegen

18 mei 2010, 21:00

Gister bij de verloskundige geweest. Met Kadootje is alles goed. Mooie hartslag, lekker bewegelijk.
Maar omdat ik last heb van bekkeninstabiliteit (heb ik nu fysio voor), vermoeid ben en nu ook wat last krijg van harde buiken, gaf m'n verloskundige het dringende advies om halve dagen te werken. "Je moet goed voor je kind, maar ook zeker voor jezelf zorgen, anders kun je straks niks meer." Dat viel me toch wel tegen.
Had op m'n werk al geregeld dat ik tussen de middag tijd kreeg om thuis een middagdutje te doen en dacht dat ik het daarmee wel zou redden tm 13 juni (m'n laatste werkdag) Maar niet dus. Nu ga ik, met nog 4 weken werken te gaan, halve dagen werken. En dat is toch niet helemaal hoe ik ben. Wil zo graag nog van alles kunnen en vind het moeilijk om toe te geven dat dat niet altijd meer gaat. Maar het is nu even niet anders. Hopen dat dit ergere klachten voorkomt.

Verrassing!

9 mei 2010, 13:31

Gister zou ik met Marianne en Rosanne naar de Zwarte Markt gaan om een jurkje voor ons bruidsmeisje te zoeken. André ging met Patrick naar Ikea voor de commode, dus of we om kwart over 12 op de Ploegstraat konden zijn. Tuurlijk, geen probleem.
Komen we daar binnen, ruik ik koffie. Ik denk nog, ze drinken hier helemaal geen koffie. Ik doe de kamerdeur open en... verrassing: daar zaten Marianne, m'n moeder, Albertha, Hannie, Fiona, Saskia, Marije en Jacqueline! De zwarte Markt gaat het niet worden, want vandaag is m'n vrijgezellenfeestje! ( en ik had écht geen flauw vermoeden!)
Eerst aan de koffie en thee met kruidkoek (van m'n moeder) en even later nog een heerlijke punt kwarktaart (gemaakt door Ton). Daarna in de auto, maar waar naartoe. De dames bleven maar doorgaan over klompjesgolf en andere boerenspelletjes. Of ik m'n rubberlaarzen ook mee had. De navigatie werd ingesteld op Amstelveen, maar wat daar te doen zou zijn, ik wist het nog steeds niet.
In Amstelveen kwamen we bij een soort boerenbedrijf, dus de boerengames zouden nog steeds kunnen. Maar dat werd het toch niet.
In een grote schuur waren allerlei creatieve dingen te zien en dus ook te doen. Er stond een lange tafel voor ons klaar met allerlei bakjes met daarin nootjes, hartjes, nougat, caramel, enz.
Toen ik kleine bonbonpapiertjes zag, begon het me te dagen. We gingen bonbons maken!
Twee uur lang lekker studderen met gesmolten chocolade en allerlei vullingen en versieringen. De een was nog creatiever bezig dan de ander. het eindresultaat was voor iedereen een doosje prachtige, zelfgemaakte bonbons en een eigenhandig versierde reep, dus we kunnen thuis nog even nagenieten.
Saskia moest helaas na de chocoladeworkshop weer naar huis, want ze moest zondag vroeg werken. De rest stapte weer in de auto, terug naar Alkmaar.
Daar stond bij Marianne thuis de tafel gedekt en de bbq startklaar. Eerst nog even op de foto met een half blote man (en ik had nog zo gezegd dat ik geen stripper wilde, haha) en daarna stond BBQ-Ed voor ons achter de bbq met hamburgers, saté, shoarmaspiesjes, karbonaadjes, worstjes, shaslicks en hawaïspiesjes. Ook stonden er heerlijke salades op tafel.
We hebben heerlijk zitten eten, maar kregen het vlees net niet op.
Na het toetje (stroopwafel- of slagroomijs) was het feest ten einde. De een na de ander werd door haar partner opgehaald of ging samen naar huis.

Marianne en Jacqueline, bedankt voor de organisatie van dit onwijs leuke vrijgezellenfeestje!
En iedereen die mee was, bedankt voor de gezelligheid!

O ja, wil je zelf ook een keer lekker bbq-en? Kijk dan eens op www.bbq-ed.nl !

M'n trouwjurk

18 jan 2010, 15:31

Voor iedereen die nieuwsgierig is naar m'n trouwjurk, heb ik hier een plaatje. Komt erg dicht bij de werkelijkheid ;-)












(De bloem door twee witte duifjes en je hebt hem bijna!)

 

Favoriete blogs

Links